Al 18 jaar een stelletje

Hairpiece voor een klant met alopecia androgenetica

Een stukje van mijn werk, een klant met alopecia androgenetica

In mei vloog ik nog met mijn collega naar Bali

Mijn dochter vlogt wel, hier een aantal leuke beelden van onze vakantie. Klik op de foto

 

Summercamp Junior Lefevre, met mijn twee toppers!!!

MoM BoSS #1 Twee weken vakantie

Vinden jullie het ook zo fantastisch, die snelle wereld waarin wij nu leven? Het is haasten, rennen, racen, van afspraak naar afspraak. Racen naar huis, kinderen halen, eten, kinderen naar sporten. En dan iedereen die blijft zeggen, dat kan toch niet Jen... Dat ga je nooit lang volhouden... Doe nou eens een stapje terug, je hebt nu toch personeel?

Er zijn toch wel meer vrouwen net als ik, die genieten van die lange dagen, die op hun best zijn als de boog zwaar gespannen staat? Er zijn heel veel mensen die mij vragen hoe ik het allemaal klaar speel. Nou gewoon,... niet denken, maar doen.

Ik heb geprobeerd te vloggen om mensen te inspireren dat hard werken loont, om moeders te laten zien dat je naast moeder zijn, ook een leuke carrière kan hebben, als je het maar goed plant, maar vloggen is niet helemaal mijn ding. Ik vergeet de camera constant, en als ik dan al heel wat heb gefilmd, duurt het veel te lang om alles te editen. Mijn dochter is sinds kort wel begonnen met vloggen, is ook veel meer iets voor haar generatie. Hoe handig zij dit doet, logeert bij oma, komt terug, mam... Ik heb een Youtube kanaal gestart, en ik ben nu vlogger. Zelf editen via allemaal programma's, komt ze mij uitleggen dat je via analytics kan bekijken hoe je het online doet. Ik zeg, opschieten op school en snel bij mama de business in. In de foto's hiernaast heeft ze een stukje over onze vakantie gevlogt. Klik maar op de foto.

Voor iedereen die mij niet kent, ik zal mij even voorstellen. Ik ben een moeder van de 2 meest fantastische kinderen die er zijn. Toen ik deze twee zo goed gebakken had, dacht ik; als ik dat kan, kan ik alles. Mijn zoon is 16 en m'n dochter is 12, ik ben al 18 jaar samen met dezelfde man, we hebben 2 honden en een poes, een heel alledaags gezinnetje zou ik zeggen. Helaas denkt mijn man daar heeeeel anders over... Ik ben namelijk een beetje streberig, en hou veel van veranderingen en vernieuwingen.

Even snel een stukje voorgeschiedenis over mijn passie voor m'n werk.

Op m'n 17e begon mijn carrière als haarwerkspecialist bij Theo Zantman haarwerken, de grondlegger van het haarwerkentijdperk. Na een aantal jaar werd het concern overgenomen en werkte ik verder bij Hairconsultancy Bussum, ik was hier Technisch Manager. Op mijn 23e begon ik mijn eigen salon. Op de één of andere manier leek het mij ook direct het perfecte moment om een kind te nemen. Als ik terug kijk, denk ik vaak... Hoe dan?? Maar goed, ik heb het gedaan en het is allemaal goed gekomen.

Inmiddels heb ik één van de grootste haarwerkbedrijven in Nederland, 10 man personeel, samen maken wij honderden klanten uit heel Nederland en ver daarbuiten blij met de meest prachtige haarwerken. Deze haarwerken worden allemaal gemaakt op Bali. Een klant komt met zijn of haar probleem bij ons. Mijn collega's of ik ontwerpen een prachtig op maat gemaakt haarwerk, deze ontwerpen en mallen worden naar het atelier gestuurd. Daar worden de monturen en de haren met de hand gemaakt. Terug bij ons op de zaak, kleuren en stylen we de haren tot de mooiste modellen. In een volgende blog zal ik dieper ingaan over hoe ik dit allemaal heb opgezet.

Naast mijn zaak heeft ook mijn man zijn eigen onderneming, en alle twee onze kinderen hebben een behoorlijk intensieve sport carrière. Ze beoefenen karate op hoog niveau, hierdoor zitten we bijna ieder weekend in het buitenland, België, Duitsland, Luxemburg. Een paar weken geleden zelfs in Oostenrijk en Kroatië. En over een aantal weken vliegen we naar Curaçao voor de WK.

Drie tot vier keer per jaar vlieg ik naar Azië, naar de productie, om nieuwe ideeën uit te werken en samen met het team daar verder te ontwikkelen. Dit jaar ben ik voor het eerst 2 weken dicht geweest, ik probeerde te luisteren naar de naaste mensen om mij heen, dat ik ook eens tijd voor mijzelf moest nemen. Niks voor mij, we zijn een weekje naar Mallorca gegaan, prachtig strand, super mooie plek, heerlijk weer, maar na 2 dagen ben ik alweer klaar, heb ik t wel weer gezien en zit ik alweer bomvol met nieuwe ideeën die ik het liefst meteen uit wil werken. Ik hoop altijd zo dat mijn kinderen dat onrustige niet van mij hebben, dat zij wel rust in hun fl..ker hebben. Dit keer kwam het mij wel goed uit dat ze dit ook hebben, ook zij hadden het met een paar dagen wel gezien. Dus eindelijk heb ik het er nou doorheen, wij gaan voortaan max 5 dagen op vakantie. Dan maar liever een paar keer per jaar, maar langer is niet nodig voor ons. 

Als je leven altijd op hoogspanning staat, kun je heel veel doen in 2 weken. Zo begon onze vakantie 29 juni, vroeg in de ochtend reed ons gezinnetje naar België, mijn kinderen hadden een Summercamp trainingsweekend van hun idool in karate, meervoudig Wereld Kampioen Junior Lefevre en Europees Kampioen de Griekse George Tzanos. Zondag avond kwamen we weer terug, maandag alle voorbereidingen treffen voor de vakantie. Dinsdag vlogen we heerlijk naar het zonnige Mallorca, 2 uurtjes vliegen, een thuiswedstrijd. Meestal vlieg ik minimaal 16 uur, dus appeltje eitje voor mij. De dinsdag daarop zouden we weer terug vliegen, helaas stond alle informatie verkeerd op de borden. Er bleef staan dat we vertraging hadden, de informatiebalie vertelde ons gewoon de borden in de gaten te moeten houden, wat bleek. Foutje, vliegtuig is gewoon vertrokken zonder ons. Ga dan je recht nog maar eens halen, van het kastje naar de muur gestuurd, iedereen geeft elkaar de schuld, maar wij moesten natuurlijk terug. Uiteindelijk zelf maar nieuwe tickets aangeschaft, een hotel in de buurt geboekt en de volgende ochtend terug gevlogen. Geloof je dit nu? Ik vlieg op eigen houtje al jarenlang naar de meest afgelegen plekken in China en Bali, waar geen hond de Engelse taal spreekt, komt altijd goed. Nu een verzorgde reis om de hoek van de deur, en dan gaat het allemaal fout. Maar goed, negatieve dingen blok ik altijd snel, is allemaal ruis...

Heerlijk weer thuis, op m'n bankie al mijn ideeën uitwerken. Een paar puntjes waar ik op de zaak niet zo blij mee was, het online boekings systeem; duurde te lang en ging vaak mis. En het afrekensysteem; prachtig om direct te kunnen declareren, wij werken veel met verzekeringen, maar een crime voor m'n meiden om af te rekenen. Tig keer doorklikken voordat ze uiteindelijk af konden rekenen. En in een drukke salon als het onze, is iedere minuut goud waard. Helaas zijn deze twee problemen lastig op te lossen als de hele salon compleet in werking is, dus dit was het uitgesproken moment om deze veranderingen door te kunnen voeren. Meteen weer avonden doorgewerkt, nieuwe boekingssystemen uitgetest en meteen volledig geïmplementeerd in onze systemen. Gelukkig heb ik een collega die net zo gek als mij is, dus via de mail en de app wisselden wij samen onze bevindingen hierover uit. Dit is genieten... Voor ons is dit het Zwitserleven gevoel. Het is nu vrijdagavond 23:54, m'n blog is voor nu klaar, nog wat leuke foto's erbij en nu snel koffers inpakken, want morgenochtend vroeg rijdt mijn gezinnetje weer naar België, mijn toppers hebben dit keer een trainingsweekend van Top Karateka's. Zondagavond weer terug, maandag salon in orde maken en dinsdag weer heerlijk met m'n collega's heel veel klanten helpen.

 

 

-XOXO- MoM BoSS

 

 

 

 

 

 

 

 

Artikel geplaatst op: 11 augustus 2017