Drie 1e prijzen, een uitgestelde operatie en het White Dinner Event

Inmiddels alweer even geleden, maar de hectiek van de afgelopen weken liet het even niet toe om ook nog een blogje te schrijven. Zoals jullie in de laatste blog hebben kunnen lezen, zou er bij mijn zoon Alissio door de Bergman kliniek een speciale scan gemaakt worden van zn heupen. Wat hij mankeert is nog nooit voorgekomen, dus een pasklare operatie is er niet. Ze gaan zijn heupen namaken, en op deze manier bekijken hoe ze hem het beste zouden kunnen opereren. Helaas kregen wij na een aantal weken te horen dat de ingreep te ingewikkeld was, zij konden de operatie helaas niet uitvoeren. We zijn ruim een jaar verder, bij de st. Maartenskliniek staan we al een half jaar op de wachtlijst en eindelijk hadden we het verlossende telefoontje; Alissio zou 4 april geopereerd worden. Je gelooft het niet, maar net een week voor 4 april werden wij gebeld dat zijn chirurg helaas een ski ongeluk heeft gehad. Dus 3 tot 6 weken uitstel. Dat gaat nu voor mij nog meer een dingetje worden, want rond die tijd zit ik met mn dochter in Cyprus voor een Youth League toernooi.

                

Los daarvan is het voor Alissio natuurlijk een drama, hij kan momenteel niks meer. Gaat nog wel keurig iedere dag naar zn werk, loopt ieder half uur even, want lang zitten kan niet. Gaat halverwege de dag liggen op een bank met zn laptop op zn buik, want dan wordt de druk echt te zwaar. Kan niet meer trainen. En uiteraard blijft het in zn bovenkamer doorgaan met stressen, dat hij meer en meer op achter gaat lopen. Wel zwemt hij nu bijna iedere dag om zijn conditie op peil te houden.

In de tussentijd vecht zn zusje gewoon door, ze werd 1e op de Benelux Open, 1e met haar team bij NK Teams, 1e op de Arawaza Cup in Duitsland, 2e op de Amsterdam Cup. Gelukkig heeft hij zn hart op de juiste plek zitten en is hij overal bij en apetrots op zn zusje, maar je kan begrijpen dat het dubbel zo zwaar voor hem is, als je zelf ook zo graag wil. Al met al hebben wij er weer flink wat kilometers opzitten.

  

Samina is met haar teamgenootje gevraagd voor een interview bij Zaanradio voor hun overwinning van NK Teams

Tanja Jess komt weer langs, ze draagt al 2 V-Parts van ons, één met kort haar en één met lang haar. Nu wil zij graag een tussenlengte. Vinden wij ook altijd erg leuk als mensen afwisselen met hun lengte.

    

Wat we steeds vaker zien zijn jonge jongens die alopecia areata hebben. Helemaal in deze tijd met al die kort geschoren kapsels aan de achterkant en volle lokken aan de voorkant, willen die jongens natuurlijk ook mooi vol haar. Zeker in dit soort gevallen is het ook voor de ouders een verschrikkelijk iets. Natuurlijk wil je absoluut dat je kind gelukkig is, en niet dat zij in de bloei van hun leven met dit soort ongemakken te maken krijgen. Helaas hebben wij geen toverstokje, hoe graag wij dit ook zouden willen. Maar we kunnen wel een mooi haarstukje maken, zodat in ieder geval de volle lok weer aanwezig is.  

Mijn moeder, die eigenlijk al maanden hints geeft dat haar haar zo dun is geworden, en haar krullen wegvallen, neem ik op een vrije zaterdag mee naar de salon. We hebben altijd voldoende haarstukken op voorraad en ik maak een prachtig passende haaraanvulling voor haar klaar. Ze gaat diezelfde middag naar een feestje en steelt de show met haar nieuwe kapsel. Niemand ziet, of begrijpt dat ze een haarstukje draagt. Had ze, lees hier, had ik, veel eerder moeten doen.         

Naast de al drukke agenda op de zaak, hebben we in maart een evenement gepland. Het White Dinner event in het Krasnapolsky Hotel. Hier komen merken, influencers, BN'ers en pers samen. De voorbesprekingen hebben we op locatie, het wordt een event zoals uit de boekjes, iedereen zou in zo'n zaal willen trouwen. Op kantoor zijn de meiden alles aan het voorbereiden, op donderdag 21 maart is het zover. Het is de 10e editie van Friends of the Brands. Een knallend succes!!! Met veel bekende aanwezigen. Quinty Trustfull, Anouk Smulders, Leontien Borsato en nog veel meer. . . 

In de week daarna maken we direct al afspraken met een aantal genodigden. Melanie Latooy en haar moeder Louise Latooy komen langs. Melanie Latooy wil ook graag een V-Part XL, ze had het al vaker gezien bij Josh en was enorm enthausiast toen ze er zelf één op kreeg. 

             

Vorige week had ik weer een vergadering bij de Anko, ik ben bestuurslid van de sectie Haarwerken educatie. We zijn bezig om een nieuwe educatiedag te plannen voor alle haarwerkspecialisten van Nederland. Tijdens de brainstormsessie ontstaan mooie ideeën, deze gaan we uitwerken.


Samina traint iedere dag en nu de afgelopen periode zelfs ook ieder weekend door, zij heeft extra trainingen omdat zij geselecteerd is voor de WIKF World Cup in Londen. De normale maandelijkse KBN trainingen van het Nationale team van NL. Én vlak voor ons eigen toernooi de Amsterdam Cup, een extra training met het nationale team van Marokko én een speciale clinic met regerend Wereld Kampioen Steven da Costa. Je raad het al, dit was een beetje te veel van het goeie. Haar knie vind het wel even goed geweest. Ik moet haar dwingen om naar de fysio te gaan, deze zegt direct overbelasting. De pees van de spieren in haar bovenbeen naar de groeibot van haar scheenbeen is ontstoken. Minimaal 2 weken volledige rust. Direct storing in haar hoofd natuurlijk, want nu stonden er nog 2 internationale wedstrijden gepland de aankomende twee weekenden. Altijd weer een lastige beslissing voor moeders, ga je voor haar gezondheid en lichaam, of ga je mee in haar fanatisme en doe je weer een concessie. Ik hoor mijzelf alweer vragen aan de therapeut of die twee weken rust ook twee weken verschoven kan worden, omdat er nu nog twee toernooien gepland staan. Iedere andere moeder had ik voor gek verklaard, maar als je daar staat en je dochter kijkt je hoopvol en toch ook boos aan, probeer je er toch maar weer met een betere deal uit te komen.

Hij gaat ermee akkoord, mits we nu om de drie dagen langs komen, zodat hij haar knie goed kan intapen. De twee toernooien zijn voorbij, dus zoals beloofd dan nu de twee weken rust. Ik ga je nu al vertellen, dat gaat m niet worden, want over 3 weken vliegen we naar Cyprus. En uiteraard gaat zij dan niet pas 1 week daarvoor weer beginnen met trainen. In goed overleg met haar mentor, die ooit Wereld Kampioen Judo is geweest, spreken we af om 1 week volledige rust te nemen. dan weer langzaam gaan opbouwen en per training bekijken wat er mogelijk is. Ze zwemt deze week gezellig met haar broer mee.

Het laatste toernooi was de Amsterdam Cup, het eigen toernooi van de club. 15 landen en ruim 500 deelnemers. Je raad het al, dat vraagt om veel vrijwilligers. Natuurlijk zijn wij daar bij. Ook komen er veel buitenlanders die omwille van de kosten, want deze sport kost nogal wat met al die reisjes en hotelovernachtingen, in gastgezinnen ondergebracht moeten worden. Het was de bedoeling dat er 3 IJslanders en 3 Belgen bij ons kwamen slapen. Helaas is net de vliegtuigmaatschappij WoW failliet, dus niet het hele IJslandse team is overgevlogen. De avond voor het toernooi helpen we mee opbouwen. De dag van het toernooi, melden we ons keurig om 07:15, ik ben verantwoordelijk voor de social media. De prijsuitreikingen én de hospitality, rond 20:30 verlaten we de zaal.

Ik moet met recht zeggen dat ik zelf ook wel even toe ben aan een weekje rust. Met rust bedoel ik dan even na mn werk thuis op de bank ploffen. Normaal rij ik iedere maandag t/m donderdag na mn werk naar Amsterdam en ben pas na 21:00 uur thuis. Op vrijdag na het werk naar Ede, dus een zwaar strak gespannen boog. Gek genoeg ben ik nu moeier dan ooit....

 

 

 

 

Artikel geplaatst op: 10 april 2019